رومیز، روی میز

رومیز از دیدگاه رفقای دورِ میز

مقدمه

رومیز رفقایی داره به غایت ارزشمند و گرانبها. اون رفقا هم دوستانی دارن که یکی از یکی عزیزتر و باصفاترن. خوشیم به این رفقا. سهراب دریابندری یکی از این دوستانِ دوستانه که متنی رو برامون فرستاده که سرشاره از دلگرمی و امید، روح ما که تازه شد و خستگیمون در رفت.توصیه هایی هم برامون داشته که به زودی توی سایت جاری و ساری میشه. اینم بگم که میز ما حالا حالاها جا داره که آدم دورش بشینه. پس لطف کنین و شما هم یه صندلی بردارین بشینین کنار ما…

شهر فقط این نیست که چند میلیون نفر در دامنه یک کوهی جمع بشوند و تصمیم بگیرند باغ ها و مرتع های آن منطقه را تبدیل به خیابان های پر ترافیک بکنند. در حقیقت شهر می توانست ترافیک هم نداشته باشد. بعضی آدم ها هستند که گاهی سوال می کنند این ده بزرگ ما کی شهر می شود. البته کار خوبی نمیکنند که به این مکان می گویند ده. به نظرم همین توهین کردن به ده، جواب سوال خودشان است. با خودم فکر می کنم «هیچ وقت! همینطور به توهین کردن و غر زدن ادامه بدید ببینید چی میشه!» اما بعدش احتمالا لبخند می زنم و فقط همان قسمت اول حرفم را میگویم.

برای من فهمیدن شهر یعنی درک یک مساله نسبتا ریاضی. یعنی فهمیدن این که در یک جایی که مثلا ۱۲ میلیون نفر زندگی می کنند چه قدر احتمال دارد امروز من مورد اصابت یکی از اشتباهات یکی از این ۱۲ میلیون هموطن گرامی قرار بگیرم. یا اشتباهات امروز من کدام بنده خدایی را نوازش خواهد داد؟ (البته من که اشتباه نمی کنم!) وبعد من این موضوع را برای خودم خلاصه می کنم و نتیجه می گیرم که شهر یعنی تنوع.

حالا اخیرا در شهر خبر هایی هست. مثلا یک جماعتی هستند که به خودشان زحمت می دهند و سایتی بر پا می کنند و بعد برای آن سایت مطالبی می نویسند و فیلم هایی می سازند و خلاصه کلی کار های جور وا جور انجام می دهند. و خوب آدم فکر می کند این جور کار ها که هیچ کدام آسان هم نیست،باید برای مثلا طرفدارهای زیاد ماشین یا یک جور ورزش و یا مثلا خورد و خوراک باشد. اما این ها اصلا عقل درستی ندارند! این ها همه این کار ها را به خاطر بازی انجام داده اند. همین، فقط بازی! آن هم فقط بازی روی میز! نه زیر میز و نه کنار میز، فقط روی میز! که طرفدار آنچنانی هم ندارد. به نظرم اسم سایتشان را خوب انتخاب کرده اند چون این جور بازی ها را می شود روی زمین هم انجام داد، ولی خوب بهتر آن است که روی میز باشد. آن هم یک مشت بازیعجیب و غریب که آدم اصلا اسمشان را نشنیده. مثلا «Civilization» که یعنی «تمدن». بگذریم. منظورم این است که احساس می کنم شهر ما شهر تر شده یا شهریتش بیشتر شده. چون توانسته چنین موجوداتی را به وجود بیاورد.

می شود گفت رومیزی ها موجودات عجیبی هستند. چون با وجود علاقه وافری که به بازی دارند اصلا با «مونوپولی» مخالف هستند. این ها می گویند برای این که بتوانیم شروع کنیم به بازی کردن، باید با مونوپولی وداع کنیم. درست هم می گویند، چون مونوپولی دیگر نخ نما شده. مونوپولی دیگر بازی نیست. خوشحالم از این که این جرات به ما داده شد تا با مونوپولی و خیلی از مونوپولی های دیگر تاریخ خداحافظی کنیم.

معماری وب سایت رومیز و طراحی گرافیکی، لوگو و عناطر گرافیکی دیگرش بسیار عالی از کار در آمده. دستش درد نکند هر که بوده. با محتوای پر از رنگ و زندگی درونش همخوان شده و همدیگر را تقویت می کنند. چیزهایی که در آن نوشته شده با طراوت و خوب است. البته روش نوشتنشان یک جور عجیبی است. خلاصه معلوم است که موجودات عجیب و خلاق و با ذوقی هستند. این را هم باید اضافه کنم که ظاهرا کار گروهی سرشان می شود و این خودش احتمالا به دلیل همین بازی کردن است.

اما خوب آدم وقتی چیز های خوب خوب می بیند فورا انتظاراتش هم بالا می رود و یادش می رود که تا همین دیروز پای بساط مونوپولی نشسته بود. فکر می کنم یکی از خواص نهانی رومیز همین است که از همین بالا رفتن انتظار استفاده کند.خود رومیز هم هنوز هم جای بهتر شدن دارد. من فعلا به نقطه ضعف هایش اشاره نمی کنم.حد اقل امروز نه! روز خوبی است.شروع خوبی است. شروع خیلی خوبی است. آورنده تنوع و رنگ و خلاقیت است. بن بست نیست، به جا های دیگر راه دارد و خسیس و خود خواه نیست و در دادن اطلاعات دست و دل باز است و حرف برای زدن زیاد دارد.

من اگر جای این افراد بودم یک صفحه مخصوص بقیه رومیزی ها هم درست می کردم. سایت به تازگی باز شده و ظاهرا سه چهار پنج تا رومیزی بیشتر ندارد، اما من پیش بینی می کنم که تعداد رومیزی ها خیلی بیشتر از این حرف ها خواهد شد. بازی های رومیزی دیگر وارد فضای شهر شده اند.

سهراب دریابندری | یازدهم بهمن‌ماه یک‌هزار و سیصد و نود و چهار

نظرات

5 نظر برای ”رومیز، روی میز“

عالی بود. ممنون.

آرش رنجبران ۱۴م بهمن ماه ۱۳۹۴ پاسخ

با آرزوی موفقیت و پیروزی برای دوستان عزیز. البته به فصاحت سهراب که نخواهد رسید. ولی در خصوص این سایت زیبا که با زحمات شبانه روزی شما دوستان تهیه شده علاوه بر تشکر و قدردانی باید اضافه کنم که کار بسیار بزرگی انجام رسیده، موضوع بازی های رومیزی و دورهمی در جامعه بشری امروز که تنهایی را حتی در این روزگار شلوغ بیش از پیش تجربه میکند شاید راهی برای نجات باشد.

علیرضا پوراسد ۱۴م بهمن ماه ۱۳۹۴ پاسخ

بیا شات ها را سر کشیم یکی یکی/مگه صدر اخبار را نشنیده ای به تازگی
…دمت گرم و تنت سالم

کامبیز سیروس بخت ۱۴م بهمن ماه ۱۳۹۴ پاسخ

نميدونيد كه حرفاتون چقدر دل مارو گرم ميكنه… واقعا ممنونم!

امير آيين ۱۵م بهمن ماه ۱۳۹۴ پاسخ

دل مارم گرم میکنه ک تازه وارد عرصه بازی سازی شدیم

امیررضا ۹م فروردین ماه ۱۳۹۵ پاسخ

نظر شما؟