جوهری

بررسی نسخه دیجیتال اسپلندور

كمتر بازی میتونه هم خودش جذاب باشه و هم این شانس رو داشته باشه كه توسط یه تیم حرفه ای و كار بلد به نسخه دیجیتالی تبدیل بشه. خب اسپلندور رو ظاهرا مادر زنش خیلی دوسش داره، چون نه تنها خود بازی شدیدا مورد توجه قرار گرفته (رتبه ۸ بازیهای خانوادگی بوردگیم گیك) بلكه توسط همون تیمی به نسخه دیجیتالی تبدیل شده كه سابقا بازی تیكت تو راید رو دیجیتالی كرده بودن. خب چی از این بهتر؟ دیگه یه خوره بازی رومیزی چی میتونه از خدا بخاد؟

 

دُر

جریان چیه؟ خب حقیقتش هنوز برای خود من هم خیلی واضح نیست كه جریان اسپلندور چیه! نمیدونم ما یه سری جواهر سازیم بعد داریم رشد میكنیم تو كارمون؟ یا كاسب و تاجریم این جواهرارو بار میزنیم تجارت میكنیم بعد اعتبارمون زیاد میشه؟ یا دلال بین این تاجرا و اون جواهرسازه ایم؟ خلاصه یه چیزی توی این مایه هاست. قضیه سر الماس و یاقوت و زمرد (کلا جِم به قول اهل گیم) و اینجور مواد خوش ظاهر و دلفریبه. مساله مهم اینه كه یه جورایی گیم پلی در بازی به حدی جالب و جذابه كه راستش اصلا فكرتون سمت این نمیره كه حالا ما كی هستیم و چیكار داریم میكنیم! بازی خودش برای خودش كافیه و چیز بیشتری هم لازم نداره.

board4

گوهر

گیم پلی انصافا سر راسته و راحت! تعداد مشخصی جواهرت خوش رنگ در بازی موجود و در دسترسه. هر بازیكن در نوبتش میتونه یا سه تا جواهر برداره (از رنگهای غیر یکسان)، یا اینكه جواهراتشو بده و یك كارت از روی زمین بخره. هر كارت رو در ازای یه سری جواهر میشه خرید که روی کارت ذکر شده(مثلا دو یاقوت و یک زمرد و یک الماس) . پاداش هر كارت بعد از خریداری، اینه كه یه جواهر دائمی بهتون میده، كه از اون به بعد خرید كارتهای بعد رو راحت میكنه. بعضی كارتها غیر از جواهر امتیاز هم میدن. یک سری خرده قانون دیگه هم هست البته. مثلا کارتهای نجیب‌زادگان که وقتی حجم جواهرات دائمی‌تون به یه حدی برسه میتونید برشون دارید و امتیاز داره. بازی هم بعد از اینكه یه نفر به امتیاز ١٥ برسه تموم میشه. کلا همین!

IMG_0108

زُمرد

خیالتون رو همینجا راحت كنم: اسپلندور خوش ظاهرترین، خوش آواترین و سرگرم كننده ترین بازی رومیزی دیجیتالی شده است. به شکل عجیبی همه چیز در این بازی میدرخشه. و منظورم از درخشش هم مفهومی هست و هم واقعی! به هرحال هیچی نباشه با یک کار و کاسبی لوکس و گرون قیمت طرفین! جواهرات تراش خورده و براق و میزی از مخمل با تزیینات فلزی و شخصیتهایی که هرکدوم واسه خودشون کاره‌ای هستن و یا اشراف‌زاده و یا از رجال حکومتی و سلطنتی‌ان. غیر از اینکه حرکات نرم انیمیشن کارتها و صداگذاری بسیار ظریف و موسیقی ملایم درباری‌مآب و رنسانس هم این حس سلطنتی بودن کلیت ماجرا رو شدیدا تقویت میکنه. ولی به جرات میتونم بگم که از تموم اون جواهرات تراش خورده تر و درخشانتر، گیم پلی و مکانیزم درست بازیه. ساده و سهل برای یادگیری ولی کاملا چالشی و عمیق برای ماهر شدن! اسپلندور مثل یک اتاق زیبا و جادار با وسایل و مبلمان شکیل و مجلسی میمونه که خیلی سریع میفهمید که پله‌ای هم به طبقه پایین‌ داره که وسعت بیشتری داره و گوشه‌های بیشتری برای کشف کردن.

تنها ایرادی که میتونست به بازی وارد بشه اینه که مد آنلاین نداره و فقط حالت هوش مصنوعی و حالت «بازی کن بده بغلی» موجوده. ولی خب باید بدونین که سازنده‌ها راه این انتقاد رو خوب بستن: با گذاشتن مد جدید چالش! و چه چالشهایی… حدود ۵۰ چالش مختلف که هرکدام با یک پس‌زمینه تاریخی و در یک لوکیشن واقعی (از مادرید تا سنت پترزبورگ) رخ میدن و باید اون رو در زمان محدود یا تعداد حرکات محدودی به انجام برسونید. چالشهای این بازی فوق‌العادن و تمام دقت و حواستونو به کار میکشن. با این حربه واقعا دیگه اسپلندور نیازی به حریف آنلاین نداره، وقتی میشه با پرنسس ماری، دُخت زیباروی جیمزِ پنجم، شاه اسکاتلند، دوئل کرد و در بازی او رو برد!

challenge_rules

الماس

مدت زیادیه که همراه متروی من شده اسپلندور. در این حد که میتونم بهتون بگم که اگه بهشتی سوار مترو شین و یه دست بازی سه نفره رو شروع کنین بدون شک تا میرداماد تموم میشه، چالشهاش که گاها کمتر از یه ایستگاه هم زمان لازم دارن. واقعا چیزی دیگه وجود نداره که این بازی کمبودشو به دلتون بذاره: یه بخش آموزشی ۳ دقیقه‌ای روون و حلوا، گیم پلی سریع و عمیق، هوش مصنوعی پرقدرت و درجه بندی شده، چالشهای هیجان‌انگیز، تصویر چشم‌نواز، موسیقی گوش‌نواز و جواهرات روح‌نواز…