دسته وسیعی از بازی‌های رومیزی و دور همی که بازی می‌کنیم، می‌رن سراغ موضوعیت‌ها و تم‌های عجیب و غریب و هیجان انگیزی که به مخیله‌مون هم نمی‌رسه. این یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های این سرگرمیه فوق‌العادست که من شخصا ازش لذت می‌برم. درسته که می‌شه تو بازی‌های عظیم‌الجسه‌ای مثل Starwars Rebellion و ‌Blood Rage نقش قهرمان‌های داستان‌های تخیلی و اسطوره‌ای رو بازی کرد و برای دقایقی از زندگی‌ کم اتفاق و روزمره فاصله گرفت، ولی خب بعضی اوقات هم غرق شدن توی خواب‌های پریشونی که تمام مدت روی مرز بین کابوس و رویا حرکت می‌کنن هم لذت خاص خودش رو داره.

تو بازی Yukon Salon شما نقش یک سلمون (کسی که در سلمونی کار می‌کنه/  آرایشگر) اهل یوکان رو بازی می‌کنین که سعی می‌کنه با ایده‌های جدیدی که داره، چهره تازه و به‌روزی رو برای مشتری‌هاش درست کنه. اول قبل از اینکه Yukon رو سرچ کنین براتون بگم که یوکان یک منطقه خیلی سرد و جنگلی در شمال غرب کاناداست :)‌ حالا مشتری‌های شما کیا هستن؟ اصلا تو منطقه یوکان کی پیدا می‌شه بیاد سراغ آرایشگر؟

 

 

مشتری‌های شما یک سری چوپ‌بُر (یا بقول یوکانی‌های لامبرجک) و یک مشت خرس گریزلی هستن. بعله خرس گریزلی! مشتری‌ها میان و شما باید از کارت‌های مُد ای که دارین برای چوب‌بُر ها مدل ریش درست کنین و یا برای خرس‌ها مدل مو… خیلی قابل توصیف نیست و شاید بهتر باشه خودتون یه نگاهی بهش بندازین.

این بازی توی کیک‌استارتر دنبال حمایت مردمی ۵۰۰۰ دلاری بوده، ولی خب فقط من نیستم که رویای مدل دادن به موی گریزلی‌ها شب و روزم رو سیاه کرده. این پروژه نهایتا هجده‌هزار دلار حمایت شده.

دانلود نسخه قابل چاپ از گوگل درایو / دراپ باکس

سی سال اول با افتخار به بازی گذشت. حالا یا بازی کردن پای کامپیوتر، یا پای پلی‌استیشن، یا تو گیم‌نت، یا پشت میز بازی. برنامه سی سال دوم اینه که کمی بیشتر تو این سرگرمی فرو برم. ولی این رو یادتون باشه، اگه من فرو برم، تنها نمی‌رم، همتون رو با خودم می‌برم. انقدر پر حرفی می‌کنم، انقدر در ویدئو‌ها دلقک بازی در میارم، انقدر پشت میکروفون‌ها سر و صدا راه می‌اندازم، تا بالاخره تسلیم بشین و مثل من و دوستام، بشینین پای میز بازی.